Val og frammistaða einangrunarefna fyrir mengað umhverfi er mjög oft eingöngu gefið upp í skilmálar af þeirri skriðfjarlægð sem nauðsynleg er til að standast mengaðar aðstæður undir kerfisspennu.
Hins vegar að nota skriðfjarlægð eingöngu til að ákvarða verðleikaröð tekur ekki tillit til annarra þátta sem eru háðir skriðfjarlægð sem er tiltæk á hverja lengd einangrunareiningu. Þetta atriði er þess virði að hafa í huga þegar einangrunarefni eru valin, sérstaklega fyrir notkun þar sem lengd einangrunarefnis er minniháttar þvingun.
Aftur á móti, ef lengd eða hæð einangrunarefnis er mikil þvingun, getur aukning skriðfjarlægðarinnar í tiltæku rými ekki skilað fullum framförum í afköstum sem búist er við vegna minni skilvirkni sniðsins.
Að auki, fyrir fjölliða efni, getur slík aukning á skrið eða minnkun á skýjabili leitt til versnandi öldrunaráhrifa.
Að sama skapi getur aukning á þvermáli skúrsins til að auka skriðfjarlægð ekki skilað hagstæðri niðurstöðu þar sem reynslan hefur sýnt að mengunarafköst hafa tilhneigingu til að minnka með auknu þvermáli.
Þess vegna er mikilvægt að allir þættir sem hafa áhrif á mengunarframmistöðu séu skoðaðir og greindir áður en gerð er einangrunarefni og skriðfjarlægð tilgreind.
